W polisach mieszkaniowych podstawowym przedmiotem ubezpieczenia są tzw. mury, czyli sama nieruchomość (bez elementów stałych i ruchomych). Innymi słowy, na mury składają się te elementy, które sprawiają, że nieruchomość stanowi zamkniętą przestrzeń, a zaliczamy do nich m.in. ściany, fundamenty, stropy, dach czy zewnętrzne tynki i gładź. 

Oprócz murów polisa mieszkaniowa może chronić również inne rodzaje mienia, przede wszystkim elementy stałe oraz ruchomości domowe, do których teraz przejdziemy, rozpoczynając od ich precyzyjnego zdefiniowania. 

Czym są elementy stałe i ruchome w nieruchomości?

Wszystkie towarzystwa stosują bardzo podobne definicje elementów stałych i ruchomych, w praktyce różnią się one tylko niuansami. Niemniej jednak zawsze warto dokładnie czytać Ogólne Warunki Ubezpieczenia (OWU), gdzie takie definicje są zamieszczane, bo np. w jednym towarzystwie dany przedmiot może zostać uznany za ruchomość domową, a w innym już niekoniecznie.  

Czym są elementy stałe? 

Towarzystwo Generali elementy stałe definiuje jako: 

„elementy budynku, mieszkania lub lokalu segmentu zamontowane lub wbudowane w sposób trwały, uniemożliwiający ich odłączenie bez pozostawienia śladów użycia siły fizycznej lub narzędzi”. 

Kluczową kwestią jest więc tutaj „mobilność” omawianego rodzaju mienia, a właściwie jej ograniczenie poprzez przytwierdzenie na stałe. 

Czym są ruchomości domowe?

Jeśli towarzystwa ubezpieczeniowe definiują elementy ruchome (ruchomości domowe, mienie ruchome), to uznają je za tą część wyposażenia nieruchomości, którą można swobodnie wynieść z jej obszaru, bez konieczności demontowania jej przy użyciu siły lub narzędzi. Jak widać, definicja mienia ruchomego jest analogiczna do definicji elementów stałych. 

Nierzadko zdarza się, że towarzystwa zamiast definiować w OWU ruchomości domowe, po prostu prezentują ich obszerną listę, dzięki czemu łatwo można zweryfikować, czy dany przedmiot jest ruchomością, czy nią nie jest. 

Jak ubezpieczyć elementy stałe i ruchome?

Podstawowa polisa mieszkaniowa, w zależności od towarzystwa, może chronić albo tylko mury nieruchomości, albo mury i jej elementy stałe. Czasami więc trzeba je włączyć w ubezpieczenie poprzez dokupienie odpowiedniego rozszerzenia. Elementy ruchome z kolei praktycznie zawsze są dodatkiem do ubezpieczenia.

Zarówno elementów stałych, jak i ruchomych nie można ubezpieczyć samodzielnie. Polisa zawsze musi obejmować również mury. Wyjątkiem są ubezpieczenia dla najemców, w których możliwe jest objęcie ochroną wyłącznie ruchomości oraz nakładów inwestycyjnych, czyli efektów remontu, który wykonał lokator.

W polisach mieszkaniowych występują tzw. sumy ubezpieczenia, czyli maksymalne pułapy odszkodowania przy szkodzie całkowitej. Ustala się je osobno dla murów, elementów stałych i mienia ruchomego. Ważne jest to, żeby właściwie wycenić każdy rodzaj mienia, ponieważ tylko wtedy będziemy mogli liczyć, z jednej strony, na pełną rekompensatę, z drugiej zaś nie przepłacimy za składkę.

Od czego można chronić elementy stałe i ruchome?

Elementy stałe i ruchome można ubezpieczyć od kilkudziesięciu różnych zdarzeń, a zdarzenia te można podzielić na kilka kategorii: 

1. Zdarzenia losowe – m. in. pożar, powódź, zalanie, uderzenie pioruna, upadek drzew i masztów, upadek samolotu, porywisty wiatr, śnieg, grad, deszcz nawalny, stłuczenie, trzęsienie ziemi, lawina, zapadanie się ziemi, dym i sadza, skutki akcji ratowniczej, przepięcie. 
2. Ryzyka kradzieżowe – kradzież z włamaniem (standardowe ryzyko kradzieżowe, dostępne praktycznie w każdym towarzystwie), kradzież zwykła oraz rabunek rzeczy osobistych poza miejscem ubezpieczenia. 
3. Wandalizm, dewastacja, graffiti. 

Warto wspomnieć, że niektóre ryzyka zawsze są obecne już w podstawowym wariancie polisy (pożar), inne znajdują się tam bardzo często (np. zalanie, upadek statku powietrznego czy uderzenie pioruna), a inne prawie nigdy (np. powódź). W każdym towarzystwie lista podstawowych ryzyk i dostępnych rozszerzeń może być więc nieco inna, a informacje o tym zawsze są zawarte w OWU. 

Ile kosztuje ubezpieczenie elementów stałych?

Sprawdziliśmy, ile kosztuje przykładowa polisa mieszkaniowa chroniąca mury i elementy stałe przed pożarem i innymi podstawowymi zdarzeniami losowymi. Kalkulację przeprowadziliśmy dla domu o powierzchni 110 mkw. i wartości rynkowej 650 000 zł. 

W wariancie od ryzyk nazwanych opisana polisa kosztuje 382-818 zł, a w wariancie od ryzyk wszystkich (All Risks) 537-1229 zł. 

Tabela 1. Źródło: ubezpieczeniemieszkania.pl (stan na: 23.11.2025 r.). 

Ile kosztuje ubezpieczenie ruchomości domowych?

Drugą kalkulację przeprowadziliśmy dla tej samej nieruchomości, ale tym razem ochronę murów i elementów stałych poszerzyliśmy od ruchomości domowe o wartości 50 000 zł. Jeśli chodzi o zakres, podobnie jak za pierwszym razem, wybraliśmy podstawową formę ochrony, która obejmuje pożar i inne zdarzenia losowe. 

W tym przypadku ubezpieczenie od ryzyk nazwanych kosztuje 444-847 zł, a ubezpieczenie od ryzyk wszystkich 667-1282 zł. Kwoty podane przy tej i przy poprzedniej kalkulacji odnoszą się do rocznego okresu ochrony, a przedstawione oferty minimalnie się od siebie różnią, głównie wliczonymi w cenę dodatkami. 

Tabela 2. Źródło: ubezpieczeniemieszkania.pl (stan na: 23.11.2025 r.). 

Kiedy ubezpieczenie elementów stałych i ruchomych nie działa?

Każda polisa mieszkaniowa jest w pewien sposób ograniczona, co oznacza, że ubezpieczonemu nie za każdą szkodę zostanie wypłacone odszkodowanie. Wśród zdarzeń, które standardowo wyłączają towarzystwa, można wymienić: 

• niedopełnienie obowiązkowych przeglądów technicznych; 
• celowe działanie osób objętych ubezpieczeniem; 
• działanie pod wpływem używek; 
• tzw. rażące niedbalstwo; 
• szkody górnicze; 
• posiadanie i użytkowanie materiałów budowlanych i pirotechniki; 
• szkody na niektórych rodzajach mienia – wyłączone są często agresywne rasy psów, trofea myśliwskie, broń palna czy dane w formie cyfrowej; 
• brak odpowiednich zabezpieczeń własnych (dotyczy kradzieży); 
• wojna, stan wojenny, zamieszki, akty terrorystyczne. 

Pamiętaj, że lista wyłączeń odpowiedzialności w każdym towarzystwie może być nieco inna. Za dane zdarzenie u jednego ubezpieczyciela możesz więc uzyskać odszkodowanie, ale u innego już niekoniecznie. Zapoznaj się więc z listą ograniczeń jeszcze przed podpisaniem umowy polisowej. 

Gdzie kupić ubezpieczenie elementów stałych i ruchomych?

Na krajowym rynku funkcjonuje kilkadziesiąt towarzystw, które oferują polisy mieszkaniowe chroniące elementy stałe i ruchome. Każda z ofert jest jednak nieco inna i to nie tylko w odniesieniu do ceny. Różnice widoczne są na wszystkich poziomach, począwszy od zakresu ochrony, przez wyłączenia i limity odpowiedzialności, po definicje poszczególnych zdarzeń. Coraz więcej towarzystw oferuje również polisy z unikatowymi dodatkami, jak ubezpieczenie NNW psa i kota, ubezpieczenie sprzętu do działalności medycznej czy ochrona przydomowej pasieki.

Z praktycznych względów ubezpieczenie nieruchomości najlepiej nabyć drogą internetową. Współcześnie może się to odbyć całkowicie online i to przy minimalnej liczbie formalności. Właściwie tylko przy wyjątkowych okazjach, np. przy ubezpieczaniu przedmiotów specjalnych, konieczny jest bezpośredni kontakt z przedstawicielem towarzystwa. Internet daję nam również możliwość korzystania z bardzo praktycznych i darmowych narzędzi do porównywania ze sobą ofert. Dzięki nim nawet w kilka minut można znaleźć wartościową polisę i od razu ją zakupić.

Nie zawsze najtańsze ubezpieczenie jest najlepsze. Czasami lepiej wybrać pakiet rozszerzony, który kosztuje nieco więcej, ale skutecznie zabezpiecza nie tylko mury i elementy stałe, ale także kosztowne wyposażenie. Przed zakupem ubezpieczenia, warto dokładnie sprawdzić oferty przy pomocy kalkulatora polis mieszkaniowych. Dostępnych jest ponad 20 polis w 3 minuty.

Jeśli nie posiadasz kredytu hipotecznego, nie masz obowiązku ubezpieczać mieszkania. Zakup polisy mieszkaniowej zawsze jest jednak wart rozważenia, czy to ze względu na zakres realnej ochrony finansowej, którą możesz uzyskać, czy też niską cenę omawianych produktów ubezpieczeniowych – należą one do najtańszych na rynku. Mieszkańcy bloków, kamienic i innego typu budynków podlegających pod spółdzielnie lub wspólnoty mieszkaniowe, mogą wykupić indywidualną polisę lub przystąpić do ubezpieczenia grupowego. Warto się zastanowić, która z tych opcji jest korzystniejsza. 

Polisa mieszkaniowa ze spółdzielni i indywidualna – jaka różnica? 

Różnice pomiędzy ubezpieczeniem grupowym a indywidualnym są dość istotne, a zaobserwować je można na następujących płaszczyznach: 

• dostępność, 
• wysokość składki ubezpieczeniowej, 
• forma opłacania składki, 
• elastyczność zakresu ochrony, 
• dostępność poszczególnych rozszerzeń, 
• długość okresu ubezpieczeniowego. 

Indywidualne ubezpieczenie możesz nabyć w każdej chwili w wybranym przez siebie towarzystwie, podczas gdy do ubezpieczenia grupowego możesz przystąpić tylko wtedy, kiedy twoja spółdzielnia/wspólnota podpisała umowę z ubezpieczycielem. W drugim wariancie nie masz więc też żadnego wpływu na wybór towarzystwa. 

W wielu przypadkach ubezpieczenia grupowe są nieco tańsze od indywidualnych, jednak nie jest to żelazna zasada. Kiedy zarządca nieruchomości poinformuje cię, o możliwości dołączenia do polisy grupowej, przedstawi ci też konkretną propozycją finansową, którą będziesz mógł porównać z rynkowymi składkami. 

Jeśli ubezpieczasz się indywidualnie, składkę najczęściej opłacasz jednorazowo, a jeśli chcesz ją rozbić na raty, płacisz nieco więcej. Ubezpieczenie ze spółdzielni ma na tej płaszczyźnie pewną przewagę, ponieważ składkę rozbija się tutaj na miesięczne raty 0% i dolicza do czynszu administracyjnego, co jest wygodnym i ogólnie korzystnym rozwiązaniem.  

Indywidualne polisy mieszkaniowe najczęściej wykupuje się na rok, ewentualnie 2-3 lata. W przypadku ubezpieczenia grupowego często istnieje możliwość wykupienia ochrony tylko na kilka miesięcy, np. na okres najmu czy dłuższych wakacji, co dla niektórych osób jest bardzo wygodne. 

Kolejna z istotnych różnic dotyczy zakresu ochrony. Polisę indywidualną możesz bardzo łatwo dopasować do swoich indywidualnych potrzeb, dokupując wybrane przez siebie rozszerzenia czy wybierając pożądany wariant (ubezpieczenie od ryzyk nazwanych lub od ryzyk wszystkich). W ubezpieczeniach grupowych możliwość takich „manewrów” jest mocno ograniczona. Najczęściej lokator może wybrać pomiędzy dwoma czy trzema opcjami, rozszerzenia dokupując w pakietach, no. Ponadto, towarzystwo, z którym umowę podpisała wspólnota/spółdzielnia, może mieć w swojej ofercie jedynie ubezpieczenia od ryzyk nazwanych, a dla niektórych osób optymalnym rozwiązaniem jest wariant All Risks.  

Dodajmy jeszcze, że jeśli interesuje cię jakieś nietypowe rozszerzenie, np. ubezpieczenie NNW psa i kota czy rabunek rzeczy osobistych, jest spore prawdopodobieństwo, że w ubezpieczeniu grupowym nie będzie takiej opcji. 

Tabela 1. Źródło: opracowanie własne na podstawie OWU (stan na: 31.10.2025 r.). 

Kiedy spółdzielnia odpowiada za szkody w mieszkaniu? 

O odszkodowanie ze spółdzielni bądź wspólnoty mieszkaniowej możesz się ubiegać w momencie, w którym z jej winy poniosłeś straty finansowe lub uszczerbek na zdrowiu. 

Zarządca budynku ma pewne obowiązki względem lokatorów. Przede wszystkim musi on utrzymać nieruchomość w odpowiednim stanie technicznym, co wiąże się z organizacją wymaganych przepisami przeglądów technicznych czy przeprowadzaniem remontów i konserwacji. Na odszkodowanie ze spółdzielni lub wspólnoty możesz więc liczyć np. wtedy, kiedy pośliźniesz się i złamiesz nogę na nieodśnieżonych schodach do klatki czy też kiedy twoje mieszkanie zostanie zalane, a źródłem wycieku będzie niesprawna instalacja wodno-kanalizacyjna, za którą odpowiada zarządca. 

Co ważne, wspólnoty i spółdzielnie standardowo wykupują odpowiednie ubezpieczenia, żeby z nich pokrywać szkody na mieniu i zdrowiu lokatorów. Dzięki temu właściciele i najemcy mieszkań mają większą szansę na uzyskanie rekompensaty finansowej. 

Jak wysokie odszkodowanie ze spółdzielni i polisy indywidualnej? 

Indywidualne i grupowe ubezpieczenia nieruchomości należą do tej samej szerszej kategorii ubezpieczeń majątkowych, co oznacza, że wypłacone z nich odszkodowania mogą w całości pokryć zaistniałą szkodę, ale nic poza tym. Możliwa jest więc pełna rekompensata, ale już nie wzbogacenie się ubezpieczonego. 

Żeby odszkodowanie w pełni pokryło poniesione straty, spełnione muszą być dwa kluczowe warunki: 

1. Ubezpieczenie mienia na właściwą sumę 

W polisach mieszkaniowych mienie powinno się ubezpieczać na kwoty, które jak najlepiej oddają jego realną wartość. Jeśli więc twoje mieszkanie kosztuje 450 000 zł, dokładnie taką sumę ubezpieczenia (SU) powinieneś zadeklarować. Jeśli podasz wyższą SU, przepłacisz za polisę nie uzyskując żadnych dodatkowych korzyści. Jeśli natomiast zaniżysz SU, po większej lub całkowitej szkodzie możesz uzyskać niepełne odszkodowanie. 

2. Brak dodatkowych limitów odpowiedzialności 

Każda polisa posiada pewne ograniczenia, a jednym z nich są dodatkowe limity odpowiedzialności. Mogą one dotyczyć określonego rodzaju mienia lub konkretnego zdarzenia. Przykładowo, w ubezpieczeniu od rabunku rzeczy osobistych może obowiązywać limit 5000 zł, co oznacza, że nawet jeśli wskutek kradzieży utracisz mienie o wartości 10 000 zł, towarzystwo wypłaci ci tylko 5000 zł rekompensaty. Informacje o limitach odpowiedzialności i innych ograniczeniach zawsze są zapisane w OWU polisy. 

Ile kosztuje indywidualne ubezpieczenie mieszkania? 

Za pomocą porównywarki ubezpieczeń sprawdziliśmy, ile aktualnie może kosztować indywidualna polisa mieszkaniowa dla mieszkania w bloku. Pod uwagę wzięliśmy 50-metrowy lokal o wartości rynkowej 400 000 zł (mury i elementy stałe), a w zakresie uwzględniliśmy podstawowe zdarzenia losowe, takiej jak pożar, zalanie, uderzenie pioruna, upadek drzew i masztów, uderzenie samochodu czy upadek samolotu.  

W wariancie od ryzyk nazwanych opisana polisa kosztuje 162-357 zł, a w wariancie od ryzyk wszystkich 223-661 zł. Wszystkie podane kwoty dotyczą rocznego okresu ubezpieczenia, a poszczególne oferty w niewielkim stopniu się od siebie różnią, głównie wliczonymi w cenę rozszerzeniami. 

W każdym towarzystwie koszty danego ubezpieczenia nieruchomości o określonych parametrach będą inne, co potwierdza przeprowadzona kalkulacja. Może się zdarzyć, że oferowane przez spółdzielnię czy wspólnotę ubezpieczenie grupowe będzie najtańszą dostępną opcją, jednak zawsze warto to też sprawdzić, chociażby za pomocą porównywarki. Przy wyborze polisy, oczywiście, warto kierować się ceną, ale trzeba też brać pod uwagę inne kwestie, jak zakres ochrony, limity czy wyłączenia odpowiedzialności. Dlatego też najtańsza polisa nie zawsze będzie optymalnym rozwiązaniem – mówi Ewelina Ratajczak, ekspertka portalu ubezpieczeniemieszkania.pl. 

Tabela 2. Źródło: ubezpieczeniemieszkania.pl (stan na: 31.10.2025 r.). 

Gdzie kupić ubezpieczenie mieszkania?

Do ubezpieczenia grupowego można przystąpić tylko za pośrednictwem spółdzielni bądź wspólnoty, z indywidualnymi polisami jest jednak inaczej. Taki produkt współcześnie można nabyć w stu procentach przez Internet i to najczęściej bez konieczności przedkładania jakichkolwiek dokumentów.

Dobre ubezpieczenie mieszkania powinno być przede wszystkim dopasowane do potrzeb oraz oczekiwań konkretnych mieszkańców. Dlatego nie można decydować się na przypadkową ofertę – warto porównać dostępne możliwości i przeanalizować je pod kątem wielu parametrów.

Zastanawiając się, jak wybrać ubezpieczenie mieszkania na Rankomat.pl, dobrze jest uwzględnić takie aspekty jak:

• suma ubezpieczenia – im wyższa, tym wyższe odszkodowanie można otrzymać,
• zakres ochrony ubezpieczeniowej – im szerszy, tym lepiej zabezpieczona jest lokal,
• dodatkowe pakiety, np. odpowiedzialność cywilna w życiu prywatnym,
• wartość franszyzy integralnej / redukcyjnej,
• kwoty pod limitów,
• wartość odtworzeniowa lub wartość rzeczywista majątku.

Jeżeli polisa mieszkaniowa proponowana przez spółdzielnię będzie uwzględniała wszystkie interesujące Cię kryteria, a jednocześnie będzie tańsza – zdecyduj się na taką opcję. Jeśli nie, wówczas nie pozostaje nic innego, jak ubezpieczyć się we własnym zakresie. 

Podstawowym przedmiotem ubezpieczenia w polisie mieszkaniowej są tzw. mury, czyli sama nieruchomość. Poza nimi, ochroną mogą zostać objęte również inne rodzaje mienia, przede wszystkim elementy stałe i ruchomości domowe, ale też liczne zabudowania na posesji, a nawet poza nią. Zawsze jednak najważniejsze jest jednak ubezpieczenie samej nieruchomości, chociażby ze względu na jej dużą wartość pieniężną. 

Czym jest ubezpieczenie murów? 

Pod pojęciem murów należy rozumieć samą nieruchomość, bez wyposażenia, czyli bez elementów stałych i ruchomości domowych. Jest to więc sam dom lub mieszkanie, ewentualnie nieruchomość w budowie, czyli inwestycja budowlana. Mury to wszystkie elementy składowe ścian i poszycia dachowego, uwzględniając również materiały zewnętrzne, czyli, m.in. dachówki, gładzie czy tynki. 

Mury można również zdefiniować jako wszystkie elementy, dzięki którym dom lub mieszkanie stanowią zamkniętą przestrzeń mieszkalną. 

Żeby jeszcze lepiej doprecyzować sobie pojęcie murów, warto zdefiniować sobie dwa inne rodzaje mienia, czyli elementy stałe i ruchomości domowe (mienie ruchome). 

Do elementów stałych zalicza się wszystkie przedmioty, sprzęty czy części, które są przytwierdzone na stałe do nieruchomości i nie można ich zdemontować bez użycia siły lub narzędzi. Do tej kategorii zaliczamy więc m.in.: elementy poszczególnych instalacji, meble i sprzęty RTV/AGD w zabudowie, okładziny ścienne, podłogi czy powłoki malarskie. 

Definicja ruchomości domowych jest analogiczna – to przedmioty stanowiące wyposażenie nieruchomości, które można swobodnie wynieść z jej obszaru, bez konieczności demontowania ich przy użyciu siły lub narzędzi. Do ruchomości zaliczamy m.in.: gotówkę, sprzęty elektroniczne, meble poza zabudową, sprzęt sportowy, instrumenty muzyczne, naczynia, obuwie czy rzeczy osobiste. Co ciekawe, większość towarzystw do kategorii mienia ruchomego przyporządkowuje też zwierzęta domowe, głównie psy i koty. 

Co obejmuje ubezpieczenie murów? 

Mury można ubezpieczyć, przede wszystkim, od zdarzeń losowych. W podstawowym wariancie polisy takich ryzyk jest kilka bądź kilkanaście, ale po dokupieniu odpowiednich rozszerzeń ich liczba może wzrosnąć do nawet ponad 30. 

Mury można ubezpieczyć od następujących zdarzeń losowych: 

• pożar, 
• zalanie, 
• powódź, 
• uderzenie pioruna, 
• przepięcie, 
• upadek drzew i masztów, 
• upadek samolotu, 
• uderzenie pojazdu mechanicznego, 
• eksplozja, 
• implozja, 
• huk ponaddźwiękowy, 
• nawalny deszcz, 
• gradobicie, 
• porywisty wiatr,  
• trzęsienie ziemi, 
• zapadanie się ziemi, 
• osuwanie się ziemi, 
• lawina, 
• spływ wód po zboczach, 
• śnieg, 
• pękania mrozowe, 
• dym i sadza, 
• skutki akcji ratowniczej. 

Ubezpieczenie murów może też obejmować celowe szkody wyrządzone przez osoby trzecie, konkretnie wandalizm i dewastację.  

Czy ochronę murów oferuje każde ubezpieczenie nieruchomości? 

Ochrona murów obecna jest w każdym podstawowym ubezpieczeniu nieruchomości, najczęściej razem z ochroną elementów stałych. Za każdym razem podstawowy wariant polisy może zawierać jednak inne zdarzenia losowe. W podstawie zawsze mieści się pożar i kilka bądź kilkanaście innych ryzyk, takich jak zalanie, uderzenie pioruna, upadek drzew i masztów, uderzenie pojazdu mechanicznego czy upadek samolotu.  

To, które zdarzenia obecne są w podstawie, a które jako rozszerzenia, każde towarzystwo ustala samodzielnie. Podstawowy zakres i dostępne dodatki zawsze jednak są szczegółowo opisane w OWU polisy, a dokument ten warto przeczytać jeszcze przed wykupieniem polisy. 

Ile kosztuje ubezpieczenie murów?

Sprawdziliśmy, ile aktualnie trzeba zapłacić za ubezpieczenie murów wraz z elementami stałymi na konkretnym przykładzie. Pod uwagę wzięliśmy 110-metrowy dom wolnostojący o wartości rynkowej 650 000 zł. Na potrzeby kalkulacji wybraliśmy podstawowy zakres, który obejmuje ochronę przed pożarem i innymi zdarzeniami losowymi.  

W wariancie od ryzyk nazwanych koszt opisanej polisy mieści się w przedziale 382-819 zł. Ubezpieczenie All Risks kosztuje z kolei od 537 zł do 1229 zł. Wszystkie podane kwoty dotyczą rocznego okresu ubezpieczenia, a poszczególne oferty trochę się od siebie różnią, głównie wliczonymi w cenę rozszerzeniami. 

Na koszt polisy mieszkaniowej wpływają liczne czynniki, jednak kluczowe są dwa: łączna wartość ubezpieczonego mienia oraz wybrany zakres ochrony. Dlatego też podstawowe ubezpieczenie samych murów i elementów stałych jest tańsze od rozszerzonej polisy. Jak pokazuje kalkulacja, kolejnym istotnym dla ceny polisy czynnikiem jest towarzystwo. Każdy ubezpieczyciel ten sam produkt ubezpieczeniowy wyceni nieco inaczej, co sprawia, że kluczem do znalezienia taniej polisy jest porównanie większej liczby ofert – wyjaśnia Ewelina Ratajczak, ekspertka portalu ubezpieczeniemieszkania.pl. 

Tabela 1. Źródło: ubezpieczeniemieszkania.pl (stan na: 31.10.2025 r.). 

W jakich sytuacjach ubezpieczenie murów może nie wystarczyć? 

Każda polisa mieszkaniowa ma swoje ograniczenia, wśród których kluczowe są tzw. wyłączenia odpowiedzialności. Jest to lista konkretnych sytuacji, których ubezpieczenie nie obejmuje. W każdej polisie mieszkaniowej taka lista wygląda nieco inaczej, jednak najczęściej znajdują się na niej następujące wyłączenia: 

• brak wymaganych przepisami przeglądów technicznych; 
• nieprawidłowe podłączenie sprzętów i urządzeń; 
• brak należytej konserwacji; 
• wojna, stan wojenny, zamieszki, akty terrorystyczne; 
• posiadanie i użytkowanie pirotechniki oraz materiałów wybuchowych; 
• rażące niedbalstwo; 
• działanie pod wpływem używek; 
• celowe działanie osób objętych ubezpieczeniem; 
• szkody górnicze; 
• szkody wyrządzone przez niektóre dziko żyjące zwierzęta. 

Pamiętaj, że wszystkie wyłączenia odpowiedzialności zawsze są szczegółowo opisane w OWU. 

Czy ochrona murów dotyczy również domów drewnianych? 

W ubezpieczeniach nieruchomości mury są pojęciem umownym i nie odnoszą się jedynie do budynków murowanych. Ubezpieczenie murów może więc dotyczyć również domów drewnianych czy budynków o mieszanej konstrukcji. 

Kiedy już mówimy o domach drewnianych w kontekście ubezpieczenia, warto wspomnieć o kwestii palności. Otóż budynki o konstrukcji i poszyciu dachowym podatnymi na działanie ognia, mogą być droższe w ubezpieczeniu, a w skrajnych przypadkach towarzystwa mogą w ogóle odmówić sprzedaży dla nich polisy. Oczywiście, nie wszystkie domy z drewna muszą zostać zakwalifikowane do kategorii łatwopalnych, podobnie jak nie wszystkie murowane budynki są odporne na działanie ognia.  

Gdzie możesz kupić ubezpieczenie murów? 

Jak już ustaliliśmy, ubezpieczenie murów dostępne jest w ramach każdej polisy mieszkaniowej, a więc znajdziesz je w ofercie wszystkich towarzystw, które ubezpieczają nieruchomości. Taki produkt możesz nabyć za pośrednictwem porównywarki, do czego zachęcamy, ponieważ w ten sposób unikniesz zbędnych formalności i sporo zaoszczędzisz.  

Korzystanie z porównywarki ubezpieczeń jest bardzo proste. Najpierw musisz wprowadzić do panelu dane o nieruchomości oraz kilku kwestiach formalno-prawnych. Później konieczne jest wybranie sum ubezpieczenia oraz zakresu ochrony. Po zatwierdzeniu tych danych przejdziesz do uporządkowanej tabeli z co najmniej kilkunastoma ofertami od różnych towarzystw i będziesz mógł je na spokojnie porównać ze sobą. Kiedy już znajdziesz najlepszą dla siebie polisę, płynnie przejdziesz do opłacenia składki, z twoje ubezpieczenie zacznie działać nawet następnego dnia roboczego.  

Wskutek zmian klimatycznych w naszej szerokości geograficznej różnice pomiędzy poszczególnymi porami roku się nieco zatarły. Nadal jednak zimą domy i mieszkania są narażone na nieco inne szkody, niż latem, wiosną czy jesienią, szczególnie w tych regionach Polski, gdzie tradycyjnie panują niższe temperatury i gdzie częściej pada śnieg. Warto się więc zastanowić nad tym, jakie będzie najlepsze ubezpieczenie nieruchomości zimą. 

Jakie szkody mogą powstać zimą? 

Co oczywiste, w chłodniejszych miesiącach mogą powstać szkody związane z niskimi temperaturami czy opadami śniegu, takie jak: 

• pękanie rur i innych elementów instalacji wodno-kanalizacyjnej; 
• pękania mrozowe ścian; 
• zalania spowodowane przez topniejący śnieg; 
• zapadanie się dachów wskutek zalegającego śniegu; 
• zwarcia instalacji elektrycznej; 
• szkody na zdrowiu osób trzecich, które się przewróciły na oblodzonym chodniku; 
• szkody na zdrowiu osób trzecich, które powstały wskutek spadania sopli i zmarzniętego śniegu z dachów, parapetów czy balkonów; 
• szkody na zabudowaniach niemieszkalnych i innych obiektach znajdujących się na posesji; 
• szkody powstałe wskutek opadów gradu; 
• szkody spowodowane przez lawiny (na terenach górzystych). 

Niektórym spośród wymienionych zdarzeń można skutecznie przeciwdziałać, ale z pewnością nie wszystkim. Co ważne, jeśli właściwie skomponuje się polisę mieszkaniową, za każde z opisanych zdarzeń można uzyskać odszkodowanie. 

Od jakich ryzyk ubezpieczyć nieruchomość na zimę? 

W polisie, która ma skutecznie chronić nieruchomość w okresie zimowym, przede wszystkim, trzeba uwzględnić następujące ryzyka: 

• pękania mrozowe, 
• lawiny, 
• zaleganie śniegu,  
• opady śniegu, 
• gradobicie, 
• upadek drzew i masztów (pod naporem śniegu). 

Okres zimowy to również okres grzewczy, z czym wiążą się też pewne zagrożenia. Każda polisa mieszkaniowa już w swym podstawowym wariancie uwzględnia pożar, ale warto w niej umieścić również ryzyka pośrednio z nim związane, czyli skutki akcji ratowniczej, dym i sadzę oraz pakiet Home Assistance, który może się przydać już po szkodzie, kiedy trzeba będzie zabezpieczyć mienie, usunąć zniszczenia czy doraźne pomóc lokatorom. 

Nie można też zapominać o ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej (OC) w życiu prywatnym. Posiadaczom domów może się ono przydać np. wtedy, kiedy ktoś pośliźnie się na fragmencie chodnika położonym bezpośrednio przy ubezpieczonej posesji. 

Jakie nieruchomości można ubezpieczyć na zimę? 

Powiedzieliśmy już sobie, od jakich zdarzeń warto się ubezpieczyć, ale trzeba też wspomnieć o dodatkowych rodzajach mienia, które powinno się objąć ochroną. Chodzi tutaj głównie o obiekty znajdujące się na posesji, czyli m.in.: 

• garaż wolnostojący; 
• budynek gospodarczy; 
• altana; 
• murowany grill; 
• utwardzone powierzchnie, np. boisko, podjazd; 
• basen; 
• oczko wodne; 
• ogrodzenie wraz ze stałymi elementami; 
• wiata śmietnikowa. 

Do tego można jeszcze dodać nieruchomości znajdujące się poza podstawowym miejscem ubezpieczenia, czyli domek letniskowy oraz nagrobek. 

Wszystkie wymienione wyżej obiekty i zabudowania w wybranych towarzystwach można włączyć w ochronę z polisy mieszkaniowej wykupując odpowiednie dodatki. 

Czy można ubezpieczyć nieruchomość tylko na zimę? 

Polisy mieszkaniowe najczęściej wykupuje się na rok, czasem na dwa lub trzy lata. Teoretycznie ubezpieczenie nieruchomości może obowiązywać przez dowolny okres, jednak w praktyce towarzystwa niechętnie godzą się na kilkumiesięczne okresy ochrony, co oznacza, że wykupienie polisy tylko na zimę jest raczej niemożliwe. 

Wyjątkiem są tutaj ubezpieczenia grupowe, czyli te dostępne w ramach wspólnot i spółdzielni mieszkaniowych – w tym przypadku towarzystwa nieco bardziej elastycznie podchodzą do okresów ubezpieczenia i nierzadko umożliwiają swoim klientom na wykupienie krótkoterminowej ochrony. 

Kiedy ubezpieczenie nieruchomości na zimę nie zadziała? 

Każda polisa jest pewien sposób ograniczona, a wszystkie ograniczenia są zawsze szczegółowo opisane w OWU. W kontekście szkód charakterystycznych dla zimowych miesięcy, warto wskazać następujące sytuacje, w których towarzystwa mogą odmówić wypłaty odszkodowania: 

• wady konstrukcyjne budynku; 
• brak wymaganych przepisami przeglądów technicznych; 
• rażące niedbalstwo, np. pozostawienie otwartych okien podczas śnieżycy; 
• brak należytej konserwacji, np. poszycia dachowego; 
• nieodśnieżony chodnik przed domem; 
• długookresowa nieobecność lokatorów w domu, np. 60 dni bez przerwy; 
• wychłodzenie lokalu, w wyniku którego doszło do awarii instalacji czy pęknięcia ściany. 

Ile kosztuje ubezpieczenie nieruchomości na zimę? 

Sprawdziliśmy, jaki jest koszt ubezpieczenia 110-metrowego domu wartego 650 000 zł (mury i elementy stałe). W zakresie uwzględniliśmy ochronę od podstawowych zdarzeń losowych oraz OC w życiu prywatnym. 

Minimalny koszt takiego ubezpieczenia to 425 zł, maksymalny 877 zł. Wszystkie podane kwoty dotyczą rocznego okresu ochrony, a poszczególne oferty w niewielkim stopniu się od siebie różnią, głównie wliczonymi w cenę dodatkami oraz sumami ubezpieczenia dla OC. 

Jeśli chcesz ubezpieczyć nieruchomość na zimę i nie przepłacić, porównaj ze sobą większą liczbę ofert. W ten sposób sprawdzisz, ile interesujący cię produkt kosztuje w różnych towarzystwach, co pozwoli ci zaoszczędzić nawet kilkaset złotych w skali roku, czego zresztą dowodzi też przeprowadzona na potrzeby tego artykułu kalkulacja. Każdy ubezpieczyciel samodzielnie szacuje ryzyko i prowadzi indywidualną politykę cenową. Dlatego też polisa mieszkaniowa o zbliżonych parametrach potrafi kosztować i 425 zł, i 597 zł, i 877 zł – wyjaśnia Ewelina Ratajczak, ekspertka portalu ubezpieczeniemieszkania.pl. 

Tabela 1. Źródło: ubezpieczeniemieszkania.pl (stan na: 2.11.2025 r.). W tabeli uwzględniliśmy wyłącznie ubezpieczenia w wariancie od ryzyk wszystkich (All Risks), a pominęliśmy ubezpieczenia od ryzyk nazwanych. 

Gdzie kupić ubezpieczenie nieruchomości na zimę? 

Atrakcyjną i niedrogą polisę mieszkaniową znajdziesz i od razu kupisz za pomocą porównywarki ubezpieczeń. To  proste i intuicyjne narzędzie w dosłownie kilka minut pozwoli ci porównać ze sobą co najmniej kilkanaście konkurencyjnych ofert, a także zaoszczędzić nawet kilkaset złotych w skali roku. 

Do porównywarki musisz wprowadzić podstawowe dane o swojej nieruchomości (adres, metraż, rodzaj budownictwa, wartość rynkowa, itd.), a także kilka informacji formalno-prawnych (prawo do nieruchomości, historia ubezpieczenia, cesja, itd.). W kolejnym kroku ustala się sumy ubezpieczenia dla poszczególnych rodzajów mienia oraz do podstawowego zakresu ochrony dobiera pożądane rozszerzenia. Po zatwierdzeniu tych danych przejdziesz do tabeli z uporządkowanymi ofertami od czołowych towarzystw ubezpieczeniowych. Będziesz mógł je porównać pod względem zakresu (do pobrania są karty produktu i OWU) oraz ceny. Kiedy już znajdziesz dla siebie najlepszą polisę, od razu będziesz mógł ją kupić, a ochrona ubezpieczeniowa zacznie działać nawet następnego dnia roboczego. W większości przypadków w tym momencie skończą się wszystkie formalności związane z ubezpieczeniem nieruchomości. 

Pojęcie powierzchni użytkowej nie jest jednoznaczne i nie ma jednej powszechnie obowiązującej definicji. Używa się go jednak chociażby przy transakcjach, których przedmiotem są nieruchomości i ma ono istotne znaczenie dla wyceny wartości tych nieruchomości. Warto więc dowiedzieć się, czym właściwie jest powierzchnia użytkowa mieszkania i domu, a także poznać wszystkie stosowane metody pomiaru tejże powierzchni.

Znajomość powierzchni użytkowej lokalu może się przydać w wielu różnych sytuacjach, chociażby przy wycenie nieruchomości, obliczaniu wysokości podatku, naliczaniu opłat lokalnych czy kwestiach spadkowych. Ten temat powinien być szczególnie interesujących dla właścicieli lokali, w których występują np. skosy. Najpierw spróbujmy sobie zdefiniować powierzchnię użytkową, żeby później przejść do kwestii związanych z pomiarami. 

Jaka jest definicja powierzchni użytkowej? 

Zacznijmy od tego, że powierzchnię użytkową można ustalić dopiero po zakończeniu budowy, co jest dość problematyczne, bo finalnie powierzchnia użytkowa może się nieznacznie różnić od tej zapisanej w projekcie, a co za tym idzie, również w umowie, którą podpisuje się z deweloperem. 

Jak już wspomnieliśmy, powierzchnia użytkowa nie ma jednej powszechnie przyjętej definicji. Ogólnie można ją jednak określić jako: powierzchnię mierzoną po wewnętrznej długości ścian pomieszczeń. Taka definicja jest jednak mocno nieprecyzyjna, ponieważ nie odnosi się do następujących, jakże ważnych przecież kwestii: 

• nie precyzuje, które pomieszczenia bierze się pod uwagę (np. czy do powierzchni użytkowej wliczać piwnicę?); 
• nie rozstrzyga, w jaki sposób traktować ściany działowe; 
• nie mówi, czy wlicza się powierzchnie balkonów, antresoli, itd.; 
• nie rozstrzyga, w jaki sposób traktować pomieszczenie ze skosami; 
• nie precyzuje, czy do powierzchni użytkowej wlicza się przestrzeń zajmowaną przez tynki oraz glazurę; 
• nie mówi, jak traktować powierzchnię w miejscach o wysokości 1,40-2,20 metra oraz powierzchnię o wysokości nie przekraczającej 1,40 metra. 

Jest kilka aktów prawnych, które mniej lub bardziej wprost definiują powierzchnię użytkową. Niestety, każdy z nich robi to na swój sposób. Chociaż definicje różnią się pozornymi niuansami, to jednak w niektórych sytuacjach ten niuanse są bardzo istotne. W poniższej tabeli prezentujemy owe definicje, skupiając się na różnicach między nimi. 

Tabela 1. Źródło: muratorplus.pl

Jakie są normy pomiaru powierzchni użytkowej?

Na chwilę obecną w Polsce obowiązują dwie normy pomiaru powierzchni użytkowej, czyli  PN-70/B-02365 oraz PN-ISO 9836:1997, jak podaje m. in. www.mgprojekt.com.pl. Co ciekawe, można znaleźć też źródła mówiące, że dopuszczalna jest jedynie PN-ISO 9836:1997. Potwierdza to tylko problematyczność prawną oraz praktyczną omawianego zagadnienia, która stwarza pewną przestrzeń do nadużyć.

PN-70/B-02365 jest starszą normą, obecnie stosowaną rzadziej, jednak nie wyszła ona całkowicie z użytku. Częściej wykorzystywaną normą jest PN-ISO 9836:1997, którą na potrzeby tego artykułu i dla uproszczenia będziemy określać mianem nowszej.

Starsza forma pomiaru jest korzystniejsza z perspektywy podmiotu sprzedającego nieruchomość, ponieważ zakłada, że powierzchnię użytkową mierzymy bez tynków, czyli w stanie wykończonym, co zawyża ostateczny wynik. Nowsza norma uwzględnia już tynki i glazurę. Do pozostałych różnic pomiędzy nimi przejdziemy w dalszej części artykułu.

Tabela 2. Źródło: rynekpierwotny.pl.

Które pomieszczenia wliczają się do powierzchni użytkowej?

To, które pomieszczenia wlicza się do powierzchni użytkowej, zależy, przede wszystkim, od celu przeprowadzenia pomiaru. 

Ogólnie wszystkie normy prawne opisujące powierzchnię użytkową są zgodne w dwóch kwestiach: 

1. Standardowe pomieszczenia typu pokoje, przedpokoje, łazienki czy kuchnie wlicza się do powierzchni użytkowej. 
2. Powierzchnie pomieszczeń, których wysokość nie przekracza 1,40 metra, w ogóle nie są wliczane do powierzchni użytkowej. 

Rozbieżności pomiędzy poszczególnymi aktami prawnymi pojawiają się natomiast głównie w kontekście powierzchni zewnętrznych, czyli tarasów, balkonów czy logii, a także pomieszczeń przynależnych, takich jak piwnice, schowki czy poddasza.  

Ważne jest, żeby przy pomiarze powierzchni użytkowej zawsze było podane, w oparciu o jakie przepisy pomiar został przeprowadzony, a także jaki był jego cel. Dopiero mając takie informacje, można się dowiedzieć, które pomieszczenia zostały uwzględnione w obliczeniach. 

Jak liczyć powierzchnię użytkową dla ścian działowych?

Ze ścianami działowymi są dwa istotne problemy. Po pierwsze – podobnie jak w przypadku powierzchni użytkowej – trudno jest sformułować ich jedną, powszechnie obowiązującą definicję. Nie jest wiec oczywiste, czy należy je traktować jako elementy możliwe do zdemontowania, czy też nie. Po drugie, w niektórych pomiarach powierzchni użytkowej powinno się je uwzględniać, a w innych nie. 

Ogólnie więcej argumentów przemawia za tym, żeby nie wliczać powierzchni ścian działowych do powierzchni użytkowej, ale tę kwestię najlepiej sprawdzać dla konkretnych przypadków. 

Jak liczyć powierzchnię użytkową przy skosach?

Chociaż skosy również wydają się dość problematyczne w kontekście obliczania powierzchni użytkowej, w praktyce interpretacja przepisów jest tutaj jednak raczej jednoznaczna. Generalnie powinno się podchodzić do nich w następujący sposób: 

• pomieszczenia o wysokości 2,20 metra i wyższe wlicza się do powierzchni użytkowej w 100%; 
• powierzchnie, których wysokość mieści się w przedziale 1,40-2,20 metra liczy się za 50%; 
• miejsca, w których sufit jest na wysokości poniżej 1,40 metra w ogóle nie powinny być uwzględnianie w powierzchni użytkowej.  

Różnice pomiędzy projektowaną powierzchnią użytkową a powykonawczą powierzchnią użytkową 

Wspominaliśmy już o tym, że powierzchnię użytkową można mierzyć tylko w ukończonych już budynkach i jest to dość istotna kwestia, którą warto omówić nieco szerzej. 

Praktycznie nigdy nie zdarza się, że zapisana w projekcie powierzchnia użytkowa jest dokładnie taka sama, jak po zakończeniu wszystkich prac budowlanych. Wynika to z faktu, że wystarczy np. nieco grubsza warstwa tynku, żeby metraż się nieznacznie zmniejszył. 

Różnice pomiędzy projektową powierzchnią użytkową a powykonawczą powierzchnią użytkową są „wliczone w koszty” i nie powinny nikogo dziwić. Różnica pomiędzy nimi nie powinna jednak przekroczyć 2%. 

W umowach, które klienci podpisują z deweloperami, uwzględnia się dopuszczalne różnice w powierzchni użytkowej, np. ustalając je na poziomie 5%. Nie zmienia to jednak faktu, że kupuje się nieruchomości w cenie, która w dużej mierze wynika z metrażu, a jeśli finalna powierzchnia użytkowa jest istotnie mniejsza od planowanej, klient ma podstawę do podjęcia negocjacji cenowych. Takie sytuacje dotyczą jednak głównie lokali o bardzo dużym metrażu, a nie zwykłych mieszkań. 

Oczywiście, powykonawcza powierzchnia użytkowa może też być nieco większa od planowanej. 

Jak obliczyć metry kadratowe w trudnych przypadkach?

Na ogół mierzenie powierzchni użytkowej wymaga precyzji, nawet jeśli wszystkie pomieszczenia, które mają zostać zmierzone, mają kształt prostokątów i kwadratów. Większe problemy mogą pojawić się przy mniej standardowych powierzchniach, gdzie nie wszędzie są kąty proste, itp. 

Oto garść wskazówek, które mogą okazać się pomocne przy mierzeniu powierzchni użytkowej: 

1. Jeśli powierzchnia danego pomieszczenia nie jest prostokątem lub kwadratem, warto podzielić ją sobie na mniejsze pola o prostszych kształtach. 
2. Jeśli przykładowo dane pomieszczenie ma kształt litery L, warto podzielić je sobie na dwa prostokąty lub prostokąt i kwadrat. Najpierw liczy się pole jednej figury, potem drugiej, żeby na końcu je ze sobą zsumować.  
3. Przy dzieleniu powierzchni na mniejsze pola użyteczne mogą okazać się wzory na pole trójkąta i trapezu. 
4. Pole trójkąta oblicza się mnożąc długość podstawy przez wysokość, a potem dzieląc osiągnięty wynik przez 2. 
5. Pole trapezu oblicza się dodając długości jego dwóch podstaw, mnożąc uzyskaną sumę przez wysokość trapezu, a następnie dzieląc ten wynik na 2.